خذها اليك امير المؤمنين بلا * عيب يشين قوافيها و لا سخف من اقوافى التى لو رامها خلف * صفعت بالمائع الجارى قفا خلف تنفى ولاء على يا ابن زانية * و تبتغى بدلا من أنحس السلف لا أبتغى بعتيق من ابى حسن * و لو بليت بسوء الكيد و الحرف فاستجلها من فتى الحجاج بنت ثنا * تشق كل فؤاد كافر دنف بحب حيدرة الكرار مفتخرى * به شرفت و هذا منتهى شرفى اى صاحب گنبد سفيدرنگى كه در نجف اشرف بنيان گرديده است . آن كسى هستى كه هرگاه ارادتمندى به زيارت مرقد مطهر تو بيايد و از مقام تو ، درخواست شفاى بيمارى خويش را بنمايد ، بهبودى پيدا مىكند . اينك ، اى ارادتمندان از فرصت استفاده كنيد ، و به زيارت حضرت ابو الحسن كه گمراهان را هدايت مىكند حاضر شويد و از مزد و اقبال ، و رسيدن به مراتب عاليه ، كه از اين راه به دست مىآوريد بهرهء كاملى به دست آوريد . آرى ، بزرگوارى را زيارت كنيد كه از راز دل همگان باخبر است ، و به خواسته قلبى هر درمانده‌اى مىرسد . بنابراين ، هرگاه به درگاه او دست پيدا كردى ، پيش از آنكه وارد بارگاه همايونى او بشوى ، به لباس احرام درآى ، و تلبيه كن ، و هفت شوط گرداگرد مرقد او ، به طواف بپرداز پس از آنكه از طواف آسوده‌خاطر شدى ، در برابر درگاه او متوقف شو و بگو ، درود خدا بر كسى كه شايستگى هر نوع درودى را دارد ، و اوست كه شايسته همه گونه مقامات علمى ، و شرافتمندانه‌ايست ، و اضافه كن ، اى آقاى من از شهر خودم كوچ كردم ، و به عزم دربار تو بار سفر را بر دوش خويش كشيدم و به ريسمان استوار ولايت تو ، دستاويز گرديدم و آرزومندم ، در روز رستاخيز ، از شفاعت من ، خاطر نفرمايى ، و مرا از آب خوشگوار كوثر ، سيراب سازى .